ذكر خلافت مقتدر بيعت مقتدر ، جعفر بن احمد معتضد كه كنيه‌اش ابو الفضل و مادرش يك كنيز رومى شغب نام بود ، بروز يكشنبه سيزدهم ذى قعدهء سال دويست و نود و پنجم انجام گرفت . گويند نام مقتدر اسحاق بود و بنام جعفر اشتهار يافت زيرا با متوكل شباهت داشت . چهار ماه پس از خلافت مقتدر جمعى از سرداران و كاتبان وى از جمله حسين بن حمدان بن حمدون تغلبى و وصيف بن صوارتكين خزرى و محمد بن داود ابن جراح و على بن عيسى و ديگر سران سپاه و بزرگان كتاب بر خلع او و بيعت عبد الله بن معتز همسخن شدند . بدين جهت حسين بن حمدان ، عباس بن حسن وفاتك معتضدى را كه از او حمايت ميكردند بكشت . آنگاه شنبه نيمهء ماه ربيع الاول سال دويست و نود و ششم مقتدر را خلع كردند و با ابن معتز بيعت كردند و يك روز و شب بر اين گذشت و مقتدر از تخت ملك فرود نيامده و از دار الخلافه برون نشده بود . آنگاه گروهى از غلامان خاص بجنبيدند و با ياران ابن معتز بجنگيدند و آنها را متفرق كردند كه فرارى شدند و بسيار كس از آنها بكشتند و ابن معتز را دستگير كردند كه كشته شد .